Niemiecki wz.16 jest hełmem głębokim jednoczęściowym, o długim daszku, z wyraźnie wyprofilowanymi nausznikami i nakarczkiem. Na czerepie hełmu, tłoczonym z blachy o grubości około 1,1mm, umieszczone są dwa metalowe bolce spełniające rolę tulejek wentylacyjnych i służące równocześnie do mocowania dodatkowego, czołowego pancerza. Wyposażenie wewnętrzne składa się z 3 kawałków skóry zwanych wkładkami, każda wycięta w dwa listki z dziurkami na sznurowadło oraz z przymocowanych do nich wewnątrz kieszeni półciennych. Kieszenie służą do wypełniania ściśliwymi materiałami (tzw. trawą morską, włosiem, pakułami), tworząc elastyczna amortyzację i dopasowując wewnętrzną średnice hełmu do rozmiaru głowy. Skórzane wkładki przyszyte są do skórzanej obręczy, mocowanej do czerepu trzema rozginanymi nitami. Podpinka z przesuwną klamerką bez bolca mocowana jest bezpośrednio do czerepu za pomocą blaszanego oczka oaz specjalnego zaczepu, znajdującego się na wewnętrznej stronie nauszników.

Niemiecki wz.17 różnił się od wz.16 jedynie szczegółami wyposażenia wewnętrznego oraz podpinką. We wzorze tym skórzane wkładki zamocowane sa bowiem na metalowej, a nie skórzanej obręczy, do której przymocowana jest dwuczęściowa podpinka . Podpinka zapinana jest zazwyczaj na zatrzask w postaci blaszanego karabińczyka, występują jednak również rozwiązania inne. Hełmy niemieckie produkowane były w pięciu rozmiarach. W zależności od rozmiaru masa ich wahała się od 980 - 1400 g.

Hełm austriacki wz.17 (czasami oznaczany jako wz.16) różnił się od niemieckiego takze tylko szczegółami wyposażenia wewnętrznego oraz podpinką. która najczęściej wykonywana była z tkanej taśmy i miała 3 warianty klamerek. Ponadto, zaczepy do podpinki mocowane były bezpośrednio do czerepu nitem metalowym na wysokości 3/4 nausznika, a więc wyżej niż w niemieckim wz.16, co stanowi bardzo charakterystyczny szczegół. Półkolisty, wyraźnie widoczny, łeb nitu na tej wysokości pozwala na pierwszy rzut oka odróżnić hełm niemiecki od austriackiego.