ROGATYWKA Z DENKIEM USZTYWNIONYM, wzór 1935

Dziennik Rozkazów M.S. Wojsk nr 4/1935 poz. 118 z dnia 15 X 1935 wprowadził do użycia rogatywkę z usztywnionym denkiem. Rogatywka była zszyta z czterech pięciobocznych brytów, złączonych ze sobą i otokiem w ten sposób, by szew otoku wypadł na linii złączenia tylnych brytów. Barwa otoku odpowiadała rodzajowi broni lub służby. Kwadratowe denko rogatywki było usztywnione stalką przyszytą do poduszki i sztywnika nałożonego na podszewkę. Przedni i lewy róg rogatywki, wzmocnione silnie sprężynującymi stalkami, zygzakowato zgiętymi, przyszytymi do tekturowych podkładek, były podniesione do góry: przedni róg prosty, lewy wychylony na zewnątrz otoku, 30 stopni od pionu. Prawy i tylny róg rogatywki, wzmocnione tylko silnie sprężynującymi stalkami, zygzakowato zgiętymi, były nachylone do otoku. Do dolnej krawędzi otoku od wewnątrz był ręcznie przyszyty potnik skórzany. Czarny daszek fibrowy przyszyto wraz z potnikiem do dolnej krawędzi otoku, pod usztywnieniem przedniego rogu rogatywki w ten sposób, by środek daszka wypadł na linii szwu łączącego przednie bryty, a jego odchylenie od pionu wynosiło 35 stopni. Nad daszkiem przymocowano skórzaną podpinkę ze sprzączką metalową z prawej strony i z dwiema skórzanymi przesuwkami. Końce podpinki przytwierdzono do dolnej części otoka za pomocą dwóch małych guzików mundurowych, umieszczonych bezpośrednio za końcami daszka. Na linii zakończenia przednich brytów, tuż nad otokiem, przymocowano orła.

Orzeł, sprzączka i guziki były oksydowane na stare srebro. Rogatywka wykonana z sukna czapkowego barwy ochronnej, należała do zestawów poszczególnych rodzajów ubioru (z wyjątkiem polowego) podoficerów niżej chorążego, uczniów szkół podchorążych zawodowych oraz wszystkich szeregowych.

Oficerowie i chorążowie nosili przy poszczególnych rodzajach ubioru ( z wyjątkiem polowego), rogatywki wykonane z tkaniny czesankowej (krepa, diagonal, kamgarn). Rogatywki z takiego samego materiału mogli nosić poza służbą starsi wachmistrze (równorzędni). Rogatywki oficerów, chorążych i podchorążych zawodowych miały daszki okute ciemnooksydowaną blachą. Rogatywki oficerów były obszyte galonem szerokości około 6 mm, oksydowanym na kolor starego srebra, rogatywki chorążych – tasiemką bawełnianą szerokości około 6 mm, barwy karmazynowej. Pośrodku przodu otoku, pod orłem a nad górną krawędzią podpinki były haftowane lub naszywane, równo i symetrycznie oznaki stopni.

Źródło:

"Dywizjon Rozpoznawczy 10 Brygady Kawalerii 1938-1939" Eugeniusz Piotr Nowak